Este es un espacio para compartir nuestras experiencias durante las prácticas escolares.
sábado, 28 de noviembre de 2009
Hola a todas y todos, Ya llevamos dos semanitas de prácticas y creo que podemos decir que estamos metidos de lleno en la dinámica diaria escolar, ¿verdad?. El pasado miércoles 25 con motivo del día contra la violencia de género los pequeños de segundo de primaria con los que estoy realizaron este mural que os enseño. Colorearon y recortaron cada uno una mariposa en recuerdo de las tres hermanas peruanas asesinadas por Trujillo y hablamos de la violencia doméstica. Me llamó la atención el hecho de que a todos y todas les resultaba un tema conocido pese a sus 7 añitos, normalmente por que habían oído a sus padres comentar casos cercanos de vecinos o conocidos. Espero que os guste. Un saludo y buen fin de semana a tod@s Tamara Miguéns Vázquez
Venres último día da semana, último día para desfrutar dos meus pequenos/as. Supoño que será o normal e que lle pasará a meirande parte dos estudantes en prácticas, pero cada día que pasa notas que lle queres máis a eses bichiños que pasan o tempo berrando. Estou dacordo con Ana Belén en que o libro de texto cobra unha gran importancia nas aulas e que a veces a clase consiste en facer unha serie de exercicios que alí aparecen, pero está claro que todo depende do mestre/a. A miña só se axuda do libro para coller as actividades, logo ela ponlle outras a maiores, ou fai xogos co temario... supoño que tamén influirá o feito de que estes ananos sexan de 2º de primaria e os teus de 5º. non sei pero eu case podo entender que para os mestres/as que levan máis de vinte anos traballando con unha metodoloxía pedagóxica lle sexa dificil mudala por unha nova máis efectiva. pero para iso estamos formándonos nós! non??? para chegar con novas ideas e proxectos!
Hola a todos! Eu estou facendo as prácticas no C.E.I.P. de Portosín, na clase de 4º curso, onde hai 21 rapaces e rapazas. Dende o primeiro momento me acolleron moi ben, tanto eles como a miña titora. As primeiras semanas a miña función, como xa teño dito, centrouse na observación, pero pouco a pouco o meu traballo dentro da clase está aumentando: corríxolles os exercicios aos alumnos, soluciónolles dúbidas, explícolles, etc. Ademais a titora tamén conta conmigo á hora de tomar decisóns, consúltame por exemplo si un alumno debe de levar ou non un positivo, si debe de repetir un exercicio, etc. o que me fai sentirme máis útil dentro da dinámica da aula. O día de hoxe foi moi tranquilo, a primeira e segunda hora tivemos lingua castelá, primeiro con un grupo e logo co outro porque nas asignaturas de matemáticas (sempre) e lingua castelá (os venres) divídese aos alumnos en dous grupos para que sexa máis doado explicarlles e tamén para que eles presten maior atención, xa que son uns rapaces moi faladores. Como deberes tiñan que aprenderse un poema e a profesora mandoulles recitalo, poñendo positivos ou negativos segundo o souberan ou non, a continuación, eu fíxenlles un ditado e logo correxinllelo individualmente. Despois do recreo os alumnos tiveron exame de matemáticas e a miña labor consistiu en solucionar as preguntas que me facían. Pola tarde non tiven clase cos alumnos xa que estes tiñan música e relixión e a miña titora non lles dá esas asignaturas; aproveitei para falar con ela e decidimos que a partir de luns comezarei a dar alguna clase eu soa, luns empezarei con coñecemento do medio, martes con matemáticas, mércores con lingua galega, xoves con lingua castelá.. Xa vos contarei que tal a experiencia!!
Alégrome de que todos estedes tan contentos facendo practícas, eu también, creo que é unha oportunidade única aproximarnos ao que sera nosa vida laboral nuns anos. Eu e os nenos da miña clase cada vez entendémonos mellor,e a verdade que é moi gratificante,como xa vos comentei son de 5 de primaria CEIP PIO XII ,eles afixéronse a que eu rompa un pouco a dinamica das clases,tentando que sexan mais activas,hoxe por exemplo pedinlle permiso á miña titora para ir ao laboratorio a coller unhas rocas e minerais,xa que é o que estamos a ver en coñecemento,despois fun á biblioteca a por uns libros sobre o tema para que eles poidan consultar también e saber o nome dalgunhas das rocas que traen da casa,o malo é que hoxe non tivemos tempo suficiente para dar toda a hora de coñecemento,por iso non vimos as rocas,o que espero que fagamos mañá,isto é algo que non me gusta,é coma se houbese materias de primeira e de segunda,non se si a vós pásavos o mesmo,pero a miña titora en ocasións alarga certas clases e para outras quita tempo,pero dunha forma considerable. A pesar de que creo que é unha boa profesional,adora aos alumnos e esfórzase ao maximo e é moi esixente con eles,cousa que a longo prazo llo agradeceran,dende o meu punto de vista e ideais,trátase dun sistema de educación moi clásico,onde prima a pasividade do alumno e a importancia do libro de texto.
Ana Belén Caulonga.
¡Hola chicos!
Eu estou facendo as prácticas no colexio “CEIP Bispo Guerra Campos” en Bertamiráns con alumnos de sexto de primaria, e estou moi contenta cos alumnos e cos profesores e no colexio en xeral. Tratanme moi ben todos.
Nun principio pensei que me iba costar estar con eles, xa que son os máis grandes do colexio pero a verdade e que estou encantada, xa que eles se abriron moi rápido a min, e xa me tratan como a súa profesora nova.
Na clase hay 19 nenos, e en xeral estou con eles en tódalas clases comúns de primaria (coñecemento do medio, matemáticas, lingua galega, lingua castelá, educación para a cidadanía e plástica), pero tamén fun a algunha que outra clase das especialidades (educación física, música e inglés).
O meu tutor é o profesor de primaria desta clase e a pesar de que estou con eles casi sempre, algunha vez que outra vou a clase de inglés(con unha das profesoras que imparten a asignatura alí), doutros cursos xa que a miña especialidade é esa, pero estou aproveitando un pouco para ver como son tódalas asignaturas e como se imparten, as actividades que realizan e o desenvolvemento da asignatura en xeral.
Co meu tutor falo moito de tódolos alumnos en xeral, xa que me gusta saber sobre eles, e informarme das dificultades que ten cada un e intentar axudalos.
Xa impartin algunha que outra clase, e encantame, xa que están moi atentos e fanme caso ao que lles digo e lles mando.
Hoxe tivemos clase de inglés a primeira hora e estiveron aprendendo costumes británicas, logo tiveron exame de lingua galega, o cal durou duas sesións, cada unha de 50 minutos, e a continuación como tódolos días antes de saír ao recreo, naquel colexio dedican 20 minutos á lectura, os nenos collen algún libro de lectura dos que teñen na clase, e len, algunhos dias individualmente e outros días lemos todos en conxunto e en voz alta, facendo algún que outro comentario sobre a lectura.
Despois saímos ao recreo, e á volta tivemos as clases de coñecemento do medio, e o tema que se está impartindo trata sobre a saúde, hoxe en concreto sobre as solucións para evitar as enfermidades (vacinas, medicamentos, etc…), e por último tivemos lingua castelá, e impartin eu a clase, leímos un texto, fixemos aclaracións sobre palabras de vocabulario, e a continuación uns exercicios relacionados coa lectura.
E ao fin chegou a hora esperada de volver á casa!
Resumindo, estou moi contenta no meu colexio, e non puiden facer unha elección mellor. Non tiña nin idea de cómo iba ser, pero realmente pensei que non me iba gustar tanto, pero en realidade é unha das mellores experiencias que estou vivindo e estou moi emocionada disfrutando deste mes ao máximo, recordando incluso os tempos nos que eu estaba en primaria o cal fai que me guste aínda máis, e dese xeito tamén comparo como cambiou todo desde aqueles tempos ata agora.
Bueno chicos moita sorte a todos e a disfrutalo!
Un saúdo!
Patricia Pernas Ben
miércoles, 25 de noviembre de 2009
Hola a tod@!
Os cuento como está siendo para mí esta experiencia tan ilusionante y única.
Estoy haciendo las prácticas en una escuela unitaria, el EEI de Seira, que agrupa cuatro centros. Mi tutor es el profesor de inglés y para las prácticas, la directora, el tutor y yo decidimos que estuviese en las clases de inglés, que es mi especialidad. Además es una escuela unitaria infantil así que los niños tienen 3, 4 y 5 años y esto si es una experiencia nueva...
En las clases de inglés no hay diferenciación con respecto a las edades, todos participan en las actidades y para ellos es como una especie de recreo donde juegan, cantan y escuchan cuentos. Los niños se han adaptado muy bien a mi presencia y la proximidad generacional con el tutor ayuda a la hora de participar en las actividades, ayudar a los niños, jugar con ellos e incluso a aportar cosas que creo que pueden ser útiles.
Al ser niños tan pequeños las clases son siempre muy amenas. Estos días por ejemplo estamos trabajando con los animales, hoy el profesor ha escogido un cuento que ya conocen "¿a qué sabe a lúa? y lo ha adaptado al inglés, lo hemos llamado, por sugerencia de una niña "moon in the sky" y entre todos, viendo dibujos, hemos ido sacando vocabulario relacionado con los animales y su ambiente, como moon, mountain, sky, sea...
Algo que me ha llamado la atención es la coordinación entre los profesores. El profesor de inglés procura adaptarse a la profesora que imparte el resto de materias coordinando las clases para que a los niños le sea más fácil relacionar los conceptos, algo que sin duda da buen resultado.
Bueno, pues este es un pequeño resumen de lo que he vivido estos días, todavía nos esperan muchas situaciones y anécdotas interesantes así que espero que disfrutemos mucho, al fin y al cabo esto es lo que queremos para nuestro futuro y una buena oportunidad para ponerlo en práctica.
Estou facendo as prácticas no colexio La Salle co titora dun grupo de 4º de primaria. Estou case sempre cos mesmos rapaces e aínda que eu son da especialidade de lingua estranxeira estou axudando en todas as materias (excepto música, relixión e educación física). Cando o meu grupo ten esas materias vou coa titora a un grupo de 6º de primaria para ensinar Lingua castelá. Tamén vou dúas veces á semana a sesións de reforzo. Nun caso cunha alumna que é repetidora de 4º e no outro caso cun rapaz de 2º que ten problemas de lectoescritura.
Estou moi contenta coa experiencia e creo que lle estou sacando moito beneficio porque estou tocando moitos aspectos do labor docente. Dous días tivo que faltar a profesora coa que fago as prácticas e deixoume todo preparado para que me ocupara eu das clases (sempre cun profesor ou profesora substituta de apoio). O alumnado non se porta todo o ben que os profesores desexarían e moitas veces saímos tarde ao recreo o se lles castiga varios minutos calados fronte ás mesas. É imposíbel facelos calar, claro que eu xa empezo a pensar até que punto é necesario un silencio absoluto…
Os dous primeiros días a miña acción nas aulas reduciuse practicamente á observación e á escolita, pero desde o mércores pasado xa estou corrixindo probas, fichas e algún exame, tamén teño que arquivar e resolver a dudas (que sempre teñen tropecentas!) mentres fan exercicios de libreta. Estouno pasando moi ben e estame pasando o tempo moi rápido. Xa nos dixeron que aínda que as prácticas rematan o 18 se queremos podemos ir ás actuacións de Nadal e ir ao centro neses últimos días para ver aos “nosos alumnos” facer as súas obras.
Cecilia Pérez Riestra
martes, 24 de noviembre de 2009
Hola a tod@s Estoy haciendo las prácticas en el colegio Filipenses ´´Sagrada Familia´´(mi cole desde los 3 hasta los 13 años).Estoy con los niñ@s de 5ºA y son buenísimos.Tengo la gran suerte de que me quedo sola con ellos y con los de 5ºB muchas veces, ya que las profesoras cuando tienen que marcharse del aula,por cualquier cosa,me dejan con ellos. Estamos ensayando la obra de teatro y el villancico de navidad y me los paso muy bien. Lo único malo es que estamos en época de exámenes y se saltan muchas clases.Aunque me ha encantado la experiencia de corregir exámenes y no tener que suspender a nadie. Hoy a la tarde me he quedado con ellos en gimnasia, hemos jugado al baloncesto, al fútbol, al brilé... No quiero que llegue el día 18 porque les estoy cogiendo mucho cariño y me va a dar mucha pena marcharme. Si cuando empecé la carrera tenía claro de que quería ser profesora ahora que estoy con los niños lo tengo más claro aún.
Prometín que vos contaría como foi ese primeiro exame dos meus pequeniños! Dende que chegamos á aula, os rapaces non pararon de preguntar cando se faría o exame. A mestra repartiulle os folios e foi entón cando me decatei de que son nenos/as, que non teñen malicia e que aínda lles queda moito que aprender. Estiveron moito tempo co exame nas súas mans e co libro aberto pero a ningún se lle acordou mirar algunha resposta. Logo, moitos remataron antes de tempo e poñianse a falar cos compañeiros de xogos, series ou deportes pero non dos músculos, ósos ou articulacións. Ó rematar cada un tivo que correxir o seu propio exercicio e poñer a nota que merecia en cada resposta. Aínda que algún se disgustou un chisco pola nota que tivo, en xeral a experiencia de ter un exame parece que lles gustou. algúen máis está con exame estes días??? saudiños
Bos dís a todas e todos outra vez.Volto a escribir outra vez, xa que non o fago moi a miúdo,e aproveito que os alumnos de 5º A están agora mesmo na clase de inglés,para contárvos algo así moi resumidiño, deixar constancia primeiro que prefiro mil veces quedar so nunha clase de 27 nenos, que baixar facer fotocopias eu so, xa que avariei dúas das 3 fotocopiadoras que hai no centro. Bromas aparte, contarvos as miñas primeiras impresións logo dunha semana no CEIP PIO XII: Que a laboura que imos desenrrolar nun futuro non moi lonxano, será unha laboura moi complexa pero ó mesmo tempo chea de satisfacións, porque ben dito está iso de que nós aprenderemoslle ós raparigos pero tamén aprenderemos moito deles. Comentarvos unha pequena anécdota. Na clase de 5ºA temos unha nena cun lixeiro grao de dislexia, e fai un intre estivemos a ver unha pelicula India sobre un neno que tiña o mesmo problema pero cun maior grao. E bonito observar como os seus compañeiros despois de ver o filme, se decatan dos problemas que pode ter esta nena e axúdana en todo o posible, pera ler un texto, para escribir unha palabra... Bonito ollar como sen falar con ela nada que teña que ver co devandito problema, lle botan unha man sen recibir nada a cambio, que para que faga iso un neno, é algo importante. Xa vos deixo non sen antes despsdirme de todos,e con especial énfase dos meus compañeiros de clase. Adeus.
Bo dia a todas e todos.O primeiro de todo disculparme por non poder comentar con asiduidade neste blog debido a problemas co horario de traballo e tamén non dispor de internet no meu fogar.Estou a facer as prácticas escolares no CEIP PIO XII, concretamente no terceiro ciclo, no curso 5ºA. Estou encantadísimo coa miña titora xa que, o primeiro q me dixo nada máis entrar na clase foi, que era coma o 007, tiña licenza para facer o que me dese a gaña. É importante contar con alguén así que xe deixe tanta marxe de manobra, sempre e cando se saiba respetar onde está o limite de dita manobra.Despidome xa, non sen antes mandarvos un saudo a todos e desexarvos que disfrutedes tanto cos raparigos como o fago eu.Unha aperta.
Hola a todos/as, hoy me toca a mi contar cómo está siendo esta experiencia para mí. Ya comenté que está siendo increíble. Estoy en quinto de primaria, con unos niños/as muy listos/as y activos/as. Como me dijo un profesor están en un momento en el que su capacidad cognitiva debe de ser explotada al máximo, ya que son capaces de comprender cosas que jamás imaginaríamos. Los vemos más pequeños de lo que son y en muchas ocasiones hace que no aprobechemos todas las posibilidades que tienen.
Céntrandome en mi día de hoy. Comenzaron con una clase de Medio, en la que la clase se divide y mitad van al laboratorio y la otra mitad se queda en clase realizando ejercicios del tema. Para ellos ir al laboratorio implica una gran alegría, ya que es una actividad fuera de la rutina. En Matemáticas los lunes dedican la clase a problemas y nuevamente un grupo pequeño de alumnos/as con mayores dificultades para su realización van con un profesor aparte para que puedan recibir mayor atención, son problemas basados en la suma, resta, multiplicación y división. En Plástica se dedican a ir realizando láminas en las que tratan temas diferentes, resulta una clase relajada en la que se les permite hablar entre ellos al mismo tiempo que las van realizando. En Gallego explicaron los hiatos y los ditongos y la verdad no les implicó dificultad alguna. Por último, en inglés, realizaron diversas actividades de escucha y representaron diálogos oralmente peleándose entre ellos por tener un papel en la historia.
La verdad es que son unos/as niños/as que continuamente quieren demostrar lo que saben y no tienen verguenza ninguna a participar en clase. La mayor parte de ellos/as son muy activos/as y espontáneos/as, dicen lo primero que se les pasa por la cabeza y se van corrigiendo sobre la marcha. Otros/as son más reflexivos/as y dicen las cosas cuando están seguros/as de la respuesta. Son también muy cariñosos/as, las niñas te demuestran su cariño continuamente y los niños hablan y cuentan sus batallitas. En general es una clase que presenta muy buen comportamiento, aunque hay un par de niños que insultan a sus compañeros y son algo más rebeldes e inquietos.
Por último, decir que era cierto lo que la gente que ya tiene realizado las prácticas decía, es donde más se aprende y donde realmente ves a lo que te vas a dedicar. Yo me di cuenta de que es lo que quiero.
Hola a todos! hoxe en 3º, os nenos comezaron a aprender como se usa a flauta, especialmente a posición do da nota do, cando normalmente se empeza ensinando o si. Antes de empezar a aprender como tiñan que poñer os dedos, fixeron un exercicio de lateralidade: mandábaselles levantar primeiro a man dereita, despois a izquierda, e así sucesivamente. O máis curioso é que a esa idade a lateralidade non está ben definida polo que a veces se equivocan ó mirar polo compañeiro do lado e isto provoca risas. A eles as clases que máis lles gustan son música, informática e o recreo aínda que estó último non sexa unha clase.
Esta foi unha semana cargada de novidades e bos momentos cos pequenos/as. Decatámonos de que nunha aula de vinte e cinco nenos/as a parte teórica pode ser unha axuda pero o que realmente te fai ser un bo mestre/a é a experiencia e o traballo diario con eles, porque non sei vos, pero para min cada neno é un mundo. A miña aula Tamara, é moi semellante á túa porque tamén estou cos de segundo de primaria, con 24 bichiños encantadores. A mestra tenme dito que a clase é tan activa porque son rapaces moi intelixentes e que tamén inflúe o feito de que haxa máis nenos ca nenas, algo inusual polo que ela conta. E coincidimos tamén no feito de ser examinados, só que o seu exame será da área de coñecemento do medio e será o vindeiro martes. Xa vos contarei como son as reaccións ante o seu primeiro exame! De momento estan desexando que chegue, non sei se as cousas cambiaran cando chegue a hora da verdade. Nada máis, desexarvos a todos un moi bo comezo de semana. un saúdo