Hola a todos!!
Como poco queda por contar sobre la rutina diaria del aula, yo solo puedo añadir que en mi clase utilizamos proyector (el unico del centro) y da unos resultados maravillosos, porque es ver la pantalla y todos los niños se quedan absortos. Pero quitando eso mi dia a dia es bastante parecido al de los demas, por eso aprovecho para reflexionar sobre las cuestiones propuestas por los compañeros.
En primer lugar el libro de texto, es obvio que es una herramienta muy util pero no es la unica que se debe utilizar ni es la formula perfecta. Pero el problema no es el libro, si no ¿por qué esa dependencia? Entonces tendremos que mirar para la persona que esta detras del libro. En mi opinion el libro es superutil para un profesor sin ideas o simplemente vago, porque si lees lo que pone el libro, haces los ejercicios y luego aprovechas los examenes de la guia para el profesor solo hay que corregir y nada mas. Ademas si siempre sigues esta rutina los niños son mucho mas "controlables". Por eso es importante que el profesor tenga conocimientos para poder salir de lo que viene en el libro sin miedo de equivocarse; que el profesor sea creativo para poder hacer distintos tipos de ejercicios en distintos "soportes" y luego cambiar las formas de correcion,no siempre salir al encerado, tambien se pueden cambiar las libretas entre alumnos por ejemplo, y por ultimo y quizas mas importante el profesor debe tener autoridad, que no tiene porque ser despotica la clase puede ser relajada y con chistes casi constantes pero hay q saber enseñar a los alumnos (que no lo hayan aprendido en su casa) a esperar su turno a callar cuando otra persona esta hablando (ya se alumno o profesor) etcétera. Y esque aunque tengamos muchisimos conocimietos y nos sepamos expresar muy bien si las personas a las intentamos enseñar no nos prestan atencion no conseguiremos NADA o alomjor si, pero sguro que sera muy poco.
En cuanto al tema del conocimiento de las familias, la verdad esque yo pienso que en el dia a dia de la clase no debe de ser algo que influya en nuestra forma de tratar a los niños, alomjor a la hora de regañar tenemos que modificar pequeñas cosas pero no en general, sin embargo a la hora de la evaluacion si hay que procurar valorar aspectos externos a la clase y saber que un insuficiente puede desmotivar a un niño y alomjor en la primera evaluacion es bueno poner un suficiente aunque sea condicionado para motivarlo, aunque si fuera la tercera evaluacion habria que suspender.
Por ultimo en cuanto a la acogida del tutor y el centro, en mi caso ha sido excelente de hecho estoy invitado a la comida de navidad, me permitieron ir a las evaluaciones...Y en general muy bien, creo que debido al buen ambiente que reina entre profesores, salvando un par de excepciones.
Como conclusion, pienso que lo que hace falta para ser profesor, aparte de los conocimientos, es mucha mano izquierda y tener una gran capacidad de adaptacion e improvisacion porque cada grupo de alumnos es un mundo y no con todos se puede aprender jugando, por desgracia.
Para acabar me gustaria dejar una cuestion, y es sobre la biblioteca de los colegios. A mi me ha llamdo mucho la atencion la importancia que tiene en mi centro actualmente, que es bastante, y la que tenia cuando yo era estudiante. Y tiene su logica porque la biblioteca debiera ser el centro de recursos del colegio.
Un saludo y feliz año!
Andres Diaz Rodriguez
viernes, 18 de diciembre de 2009
jueves, 17 de diciembre de 2009
17.12.09
Desculpen,pero por motivos persoais non puiden escribir o meu comentario o luns,día que me tocaba, así que aproveito para facer agora un resumo xeral dun día normal nas miñas practicas.
Tan pronto os alumnos entran na aula, o encargado/a(que cambia cada día)acende as luces, escribe a data na pizarra…indistintamente da materia que teñamos o primeiro que se fai é corrixir os deberes do día anterior, en grupos de tres, saen a pizarra e corrixen o seu exercicio, mentras, eu axudo na aula os que están sentados por se non comprenden algun apartado e controlar que todos os nenos estean a correxir no seu caderno con vermello, importante para que despois cando repasen vexan os erros mais fácilmente.
Despois nas asignaturas segues sempre a mesma dinámica, lemos a teoría, copian no caderno o máis importante e fanse exercicios para asentar os novos contidos.
Nas asignaturas de lingua castelá e lingua galega, a mestra insiste moito nas compresións orais, comentarios de texto e lecturas, así que dúas ou tres veces a sema fanse exercicios de comprensión oral, tamén existe un libro de lectura do cal len capitulo por sema, despois fan un resumo e un debuxo sobre cada capítulo, paréceme moi interesante que lle de tanta importancia a capacidade de comprensión.
A clase e moi tranquiliña, ós alumnos gustalle traballar,axudanse uns os outros, coñecendo e aceptando as desigualdades de capacidade que saben que existen na aula,os nenos con maior dificiultade sentase nas primeiras, filas eu dedico bastante tempo a un rapaz que ten déficit de atención, e ainda que ten mestras de apoio,2 ou 3 horas a sema é moi pouco tempo,xa que é un neno que te absorbe e esta constantemente descolgándose do ritmo da aula.
Tamén temos 3 nenos con hiperactividade.
Estou de acordo co último comentario que fixo Inma,como persoas que somos acabas collendo mais cariño a uns nenos que a outros pero isto na ensinanza non deberia verse reflexado,tamén en relación coas expectativas notase como cos nenos con menor capacidade acéptanselle repostas pobres, ou se contestan ben todo parece indicar que é por azar.
só falta un día para rematar o periodo de prácticas,agora ven o tempo de reflexión sobre todo o vivido!
Un saúdiño para todos os compañeros,en especial para os do CEIP PIO XII.
Ana Belén Caulonga Lorenzo
Tan pronto os alumnos entran na aula, o encargado/a(que cambia cada día)acende as luces, escribe a data na pizarra…indistintamente da materia que teñamos o primeiro que se fai é corrixir os deberes do día anterior, en grupos de tres, saen a pizarra e corrixen o seu exercicio, mentras, eu axudo na aula os que están sentados por se non comprenden algun apartado e controlar que todos os nenos estean a correxir no seu caderno con vermello, importante para que despois cando repasen vexan os erros mais fácilmente.
Despois nas asignaturas segues sempre a mesma dinámica, lemos a teoría, copian no caderno o máis importante e fanse exercicios para asentar os novos contidos.
Nas asignaturas de lingua castelá e lingua galega, a mestra insiste moito nas compresións orais, comentarios de texto e lecturas, así que dúas ou tres veces a sema fanse exercicios de comprensión oral, tamén existe un libro de lectura do cal len capitulo por sema, despois fan un resumo e un debuxo sobre cada capítulo, paréceme moi interesante que lle de tanta importancia a capacidade de comprensión.
A clase e moi tranquiliña, ós alumnos gustalle traballar,axudanse uns os outros, coñecendo e aceptando as desigualdades de capacidade que saben que existen na aula,os nenos con maior dificiultade sentase nas primeiras, filas eu dedico bastante tempo a un rapaz que ten déficit de atención, e ainda que ten mestras de apoio,2 ou 3 horas a sema é moi pouco tempo,xa que é un neno que te absorbe e esta constantemente descolgándose do ritmo da aula.
Tamén temos 3 nenos con hiperactividade.
Estou de acordo co último comentario que fixo Inma,como persoas que somos acabas collendo mais cariño a uns nenos que a outros pero isto na ensinanza non deberia verse reflexado,tamén en relación coas expectativas notase como cos nenos con menor capacidade acéptanselle repostas pobres, ou se contestan ben todo parece indicar que é por azar.
só falta un día para rematar o periodo de prácticas,agora ven o tempo de reflexión sobre todo o vivido!
Un saúdiño para todos os compañeros,en especial para os do CEIP PIO XII.
Ana Belén Caulonga Lorenzo
Hola a todos, futuros profesores.
Hoxe tocame a min falar das miñas practicas:
O día comezou, sendo o colexio no que estou un colexio relixioso (Colexio Pais Somascos, Caldas de Reis), cunha oración e cunha plegaria por que os alumnos traballasen moito - digo eu que xa postos se podia rezar porque fixese máis calor Que frío! -. O curso no que fun asignado é 5º de primaria aínda que en ocasións teño estado en otros cursos, incluso en 1º da ESO;e a miña titora chamase Elisa
Hoxe non semellaba un día de moito traballo pois festival de nadal que se estaba a preparar hai unhas semanas atrás celebrase hoxe para ser representado para primaria, infantil e ESO. Cada curso encargouse de preparar unha pequena actuación, que polo xeral soen ser bailes e obras teatrais; pero todas as actuacións se conectan cunha temática común que este ano foi o nadal en diferentes zonas do mundo. Ós rapaces da miña clase tocoulles realizar as tarefas de presentar, co que en pequenos grupos de 3 nenos presentaban cada actuación.
Pola tarde tiven que quedarme cos nenos na clase porque Elisa tiña que organizar o festival para a ESO (fixose unha representación para Primaria e Infantil, e outra para a ESO). Aproveitaron para facer traballos de plástica, cos cales disfrutan moito. Ó longo das miñas prácticas sempre me esforcei por ser máis un amigo dos nenos que o seu profesor, aínda que dentro dun certo límite: canta máis confianza teñen os nenos contigo máis complicado resulta "displinalos".
Referente ó tema dos libros de texto, na miña opinión si condicionan en grande medida a estructura da clase e o seu desenrrolo, nunha situación na que non estás seguro na materia que estas dando é ó libro ó que acodes para, digamos, "salvarte"; na miña opinión deberiase preparar as unidades didácticas con total independencia do libro, e empregar este só para que os nenos estudien del e para os exercicios que teña.
Tamén quero contestar a Inma na súa pregunta sobre os favoritismos, quizais no meu caso me engane a min mesmo pero creo que non os teño, e quizais eu pense así porque dende o primeiro momento me esforcei por ver o mellor que cada neno ten, non por ser algo lacazán na clase ou non falar moito, por exemplo, temos que etiquetalos. Falo sempre dende a miña opinión.
Por último quería expoñer eu unha curiosidade que me intrigou dende os comezos das prácticas: todo o que concerne á inspección educativa, xa que coincideu que cando comecei as prácticas estabase a levar a cabo no meu colexio, o que me sorprendeu foi que en lugar de estas ser unha axuda para os profesores para mellorar a súa metodoloxía,... era un completo engorro para os profesores teren que lidiar coa administración. Vos que pensades disto? Que experiencias tedes con isto?
Que teñades unhas boas prácticas, un bo nadal e coidado ó comer as uvas, as pepitas son moi traizoeiras.
Hoxe tocame a min falar das miñas practicas:
O día comezou, sendo o colexio no que estou un colexio relixioso (Colexio Pais Somascos, Caldas de Reis), cunha oración e cunha plegaria por que os alumnos traballasen moito - digo eu que xa postos se podia rezar porque fixese máis calor Que frío! -. O curso no que fun asignado é 5º de primaria aínda que en ocasións teño estado en otros cursos, incluso en 1º da ESO;e a miña titora chamase Elisa
Hoxe non semellaba un día de moito traballo pois festival de nadal que se estaba a preparar hai unhas semanas atrás celebrase hoxe para ser representado para primaria, infantil e ESO. Cada curso encargouse de preparar unha pequena actuación, que polo xeral soen ser bailes e obras teatrais; pero todas as actuacións se conectan cunha temática común que este ano foi o nadal en diferentes zonas do mundo. Ós rapaces da miña clase tocoulles realizar as tarefas de presentar, co que en pequenos grupos de 3 nenos presentaban cada actuación.
Pola tarde tiven que quedarme cos nenos na clase porque Elisa tiña que organizar o festival para a ESO (fixose unha representación para Primaria e Infantil, e outra para a ESO). Aproveitaron para facer traballos de plástica, cos cales disfrutan moito. Ó longo das miñas prácticas sempre me esforcei por ser máis un amigo dos nenos que o seu profesor, aínda que dentro dun certo límite: canta máis confianza teñen os nenos contigo máis complicado resulta "displinalos".
Referente ó tema dos libros de texto, na miña opinión si condicionan en grande medida a estructura da clase e o seu desenrrolo, nunha situación na que non estás seguro na materia que estas dando é ó libro ó que acodes para, digamos, "salvarte"; na miña opinión deberiase preparar as unidades didácticas con total independencia do libro, e empregar este só para que os nenos estudien del e para os exercicios que teña.
Tamén quero contestar a Inma na súa pregunta sobre os favoritismos, quizais no meu caso me engane a min mesmo pero creo que non os teño, e quizais eu pense así porque dende o primeiro momento me esforcei por ver o mellor que cada neno ten, non por ser algo lacazán na clase ou non falar moito, por exemplo, temos que etiquetalos. Falo sempre dende a miña opinión.
Por último quería expoñer eu unha curiosidade que me intrigou dende os comezos das prácticas: todo o que concerne á inspección educativa, xa que coincideu que cando comecei as prácticas estabase a levar a cabo no meu colexio, o que me sorprendeu foi que en lugar de estas ser unha axuda para os profesores para mellorar a súa metodoloxía,... era un completo engorro para os profesores teren que lidiar coa administración. Vos que pensades disto? Que experiencias tedes con isto?
Que teñades unhas boas prácticas, un bo nadal e coidado ó comer as uvas, as pepitas son moi traizoeiras.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)