sábado, 29 de noviembre de 2008

Sola ante el peligro

¡Hola!
¿Qué tal chicas/os?
Yo sigo igual de encantada (o más) que el primer día de prácticas. A pesar de lo que conté en mi última entrada en el blog de que no me dejaban asistir a una clase, estoy realmente muy contenta en este colegio.
Todos los días me levanto con mucho entusiasmo y he de reconocer que voy a clase como si fuera a hacer un gran viaje a un país desconocido, en el sentido de que no sé lo que me voy a encontrar cuando entro en el aula, porque cada día pasa algo "nuevo".
Los/as niños/as se siguen portando bastante mal, son muy habladores y no atienden cuando la maestra les explica algo, pero aún así no cambiaría esta clase por ninguna otra, pues creo que en circunstancias así es como mejor se aprende. Y a modo de ejemplo, os voy a contar lo que me pasó el otro día... Veréis, hace unos días, la tutora tenía reunión en el recreo con los padres de un alumno, pero tal y como ella temía, aparecieron justo después del descanso, así que me dejó a mí al cargo de la clase. Me dejó unas fichas para que se las diera y estuvieran entretenidos. Hasta aquí todo bien. Lo realmente peliagudo vino cuando al cabo de unos 45 min. ya habían terminado todos los ejercicios... Yo no sabía si abrir cualquier libro de texto y mandarles algunos ejercicios o si hacer otra cosa, ya que corría el peligro de que les explicara algo de cualquier materia que la tutora no tenía pensado ver hasta más adelante y no se lo tomara muy bien. Pero de repente se me ocurrió una actividad, que pensé que no sería muy aburrida y así no estarían ociosos. Les di folios de colores, uno a cada uno, les dije que lo doblaran por la mitad y que íbamos a confeccionar un libro. Les dije que se inventaran un pequeño cuento, y que escribieran un título en la parte delantera de la hora y que hicieran un dibujo y escribieran una línea al menos en la parte interna. Esta actividad tuvo muchísimo éxito, tanto que incluso ayer la profesora volvió a hacerlo en clase, pues los niños querían hacer otro "cuento". Así logré mantener a los/as niños/as en silencio, estuvieron muy entregados y muy contentos haciendo su cuento, incluso algunos me lo regalaron. La tutora volvió al cabo de más de una hora y media, que fue el tiempo que estuve sola con los niños, pues la reunión con los padres se alargó más de lo previsto. En todo momento supe llevar la clase y logré mantener a los niños en silencio y en sus pupitres (que ya de por sí es algo difícil, ya que en esta clase suelen correr de un lado para otro y no paran quietos ni un segundo). No os voy a negar que al principio pasé un poco de apuro, al no saber qué hacer, pero lo solucioné rápido. Y es que en la práctica es muy importante disponer de recursos, pues nunca se sabe lo que puede pasar... (desde ese día estoy mirando por todos lados actividades para hacer en primaria, por lo que pueda pasar...).
Saludos,
Amanda Louro Pérez

Segunda semana!


Hola a todos!!q tal? Despois de duas semanas de practicas cada vez sintome mais contenta e mais a gusto no colexio no que estou…é certo que o tempo pasa mais rapido cando un está a gusto…jeje

Cada día aprendo cousas novas, vexos diversos comportamento nos nenos, como os mestres tratan de solucionar os problemas..etc, etc. Pero o certo é que como dixo Gael creo que algunhas asignaturas deberían enforcarse máis ben cara o que nun futuro imos necesitar e non hacia cousas que igual non nos serven para nada pero weno...simplemente é a miña opinión, que igual me equivoco, pero pareceme máis importante aprender a ensinar que outros contidos que estamos aprendendo!

Pero weno, respecto á clase na que estou, os nenos son estupendos e fanme moitos regalos!Onte preparei eu a clase de plástica, xa que o mestre díxome se lle podía botar unha man porque a el non se lle daba demasiado ben, e así foi! Aínda que ,obviamente, e unha clase das máis sinxelas,fíxome moita ilusión preparala e explicarlles ós nenos o que tiñana que facer, e víaselles moi contentos facendo a actividade! Ademáis , o mestre díxome que ía puntuar ese traballo e que ía ser eu a que lles puxera a nota, polo que tamén estou moi contenta de que o mestre confíe en min!! Sen máis, aquí vos deixo unha foto da clase na que estou antes de que chegaran os nenos!!

O próximo Mércores 3 teremos unha obra de teatro no colexio , xa vos contarei como foi!!

Un saúdo e a disfrutar!!!!

Miriam

Estamos llegando al ecuador

Hola a tod@s! Hoy me toca publicar. Pues bien, he de decir que todo transcurre con normalidad, sigue su curso, las cosas suceden espontáneamente, sin forzarlas, si es necesario me ocupo de la clase magistral, si surge, nos vamos al aula de plástica a pintar. En ese sentido estoy muy contento con la tutora que me tocó, la verdad es que confía mucho en mi y hay un entendimiento absoluto, sin embargo hay otros aspectos que no funcionan igual, tristemente me he dado cuenta de que las cosas no son tna sencillas como están escritas en los dossieres, no se trabaja igual que lo que dice un papel, o al menos es lo que estoy viendo yo, no es tan fácil plantear una clase amena con juegos para que los niños se lo pasen bien y aprendan, a veces hay que tirar de caras serias y amenazas de castigos para cunplir los objetivos diarios, y eso no me gusta, me imagino que también dependerá del conjunto de alumnos a tratar. Otra de las cosas que me he dado cuenta, aunque ya lo sospechaba, es que en nuestra diplomatura hay muchísimas asignaturas mal enfocadas, o por lo menos eso me parece a mi, no me parece normal que en la asignatura de Lingua galega e Literatura tngamos que volver a ver algo que ya dimos en bachillerato, incluso ampliarlo, como saber si una vocal es abierta o cerrada, si en mi clase de segundo de primaria los niños ni siquiera intentar hablar gallego. Sinceramente, me gustaría que aunque se le de tanta importancia a la los fonemas también tengan cierto protagonismo diferentes recursos que podriamos llevar a la práctica como ocurrio el año pasado con la profesora de Lengua castellana. Aunque todos esto quizás resulte un discurso fatalista es realidad estoy muy contento con la esxperiencia y todo lo que estás a su alrrededor, no obstabnte tenía ganas de contar esto y qué mejor que hacerlo en un blog en el que todos estamos igual, cada uno a su manera, pero igual.



gael

viernes, 28 de noviembre de 2008

Contacontos






Ola a todos!




Espero que vos vaia ben como a min, aínda que polo que se ve parece que si!




Encántanme as prácticas. O outro día estiven eu sola toda a maña na clase de 4º de ed. Primaria e foi unha marabilla. Estar eu sola nunha clase explicándolles e falando con eles.. ademais de que son poucos e non fan ningún barullo.




Esa mañá os de terceiro non paraban de preguntar, que cando ía eu para a clase deles outra vez, iso que eu non son unha persoa que me dedique a falar con eles e nada mais, senón que hai momentos nos que podo falar con eles de algo, e outros nos que lles berro ou lles digo que atendan, que non se pode pegar…




O resto da semana foi coma sempre. Podería contar moitas cousas pero son anécdotas a maioría, e non acabaría nunca!




Hoxe veu un conta contos ó colexio e foi moi divertido porque a rapaza que os contaba ía sacando a nenos e nenas ó escenario. Fomos só os de primaria, e foi sacando alumnos para que fixeran de personaxes dos contos. O mellor de todo foi no terceiro conto cando sacou a un de terceiro, da miña clase, e lle dixo: ti eras o príncipe. Fíxoo tan ben e tan gracioso que todos nos rimos moitísimo. Os contos todos eran clásicos pero con un toque innovador: tratábase de acabar o conto de forma diferente, xa que a conta contos en lugar de rematar con que o príncipe se casaba coa princesa, a princesa non quería casar, senón que quería ser enfermeira ou astronauta e o príncipe, segundo o rapaz, quería ser roqueiro.




Ademais tratábase de que foran contos en contra do machismo, no cal existía igualdade entre homes e mulleres, ou incluso lles concedía algún poder máis á muller para que os nenos viran que as cousas teñen que cambiar. O que sempre repetía ó final era: e foron felices e comeron perdices.. perdices?? Comeron de todo que é máis divertido!!!




Pasámolo moi ben.




Pola tarde tivemos problemas porque resulta que hai algún neno, un da miña clase, que se dedica a coller os paraugas que hai no baño das rapazas e metelos dentro dos WC, que deixa os grifos abertos… e hoxe levando o control están dubidando entre dous. Espero que se saiba pronto.




Outro dos problemas que temos é que hai un neno que necesita reforzo e que ten que vir a buscalo unha profesora para estar con el. Son en total catro horas á semana, e desde que cheguei, nestas dúas semanas penso que votou con el media hora, xa que o ven a buscar a menos cinco, e a en punto xa aparece pola porta. A mestra está sempre votándolle indirectas, pero xa vai tomar medidas na próxima reunión que hai para a semana que ven.




Polo demais.. aquí vos deixo unha foto dos “meus” alumnos jejejeje.



Un saudiño a todos e a seguir pasándoo ben!

Lara Suárez Carreira.
Larasuárez_80@hotmail.com

jueves, 27 de noviembre de 2008

correccion de erros

no comentario que acabo de publicar cometín un erro ó falar da conselleira de cultura, Ánxela Bugallo, xa que non é esta persoa a que vai asistir ó colexio, senón a conselleira de educación Laura Sánchez Piñón.

Pérez Blanco, Francisco Luís
Bueno, ya estamos acabando nuestra segunda semana de prácticas. Parece que el tiempo pasa más rápido aquí qeu en santiago!!jejeje. La verdad es que los niños y niñas no dejan de sorprenderme.
Estos días estamos con los preparativos de navidad: haciendo portavelas, murales navideños y adornos para el colegio. Estamos bastante atareados, pero lo pasamos muy bien.
Hoy, en concreto celebramos el magosto. Todos tenían que traer castañas ayer para asar, y todos lo hicieron. Hoy, antes de ir a comer las castañas, con el profesor de educación física hicieron equipos y estubieron jugando al brilé entre las diferentes clases de 6º.
Por lo demás, todo bastante normal, hoy les dimos las notas de los exámenes de conocimiento del medio, que había corregido yo (aunque quien puso la nota fue la tutora, no yo), y todos estaban muy contentos, ya que la mayor parte de ellos sacaron un sobresaliente, y todos me daban las gracias a mi, ya que había sido yo quién los corrigiera. Son muy buenos y amables. Creo que los voy a echar mucho de menos....

Bueno, me voy, que hay que hacer bastante trabajos sobre estas prácticas. Por cierto,¿ hay que asistir a alguna tutoría o algo?

Saludos a todos.



ÁNGELA EIRÍS VILARIÑO

anlly_sofan@hotmail.com

Un xoves caloroso

Hoxe é o meu segundo xoves de prácticas no C.E.I.P. Barrié de la Maza de Santa Comba e preséntase frío en canto ó tempo, pero vólvese caluroso no momento no que abro a porta da clase de 6º A e vexo esas 21 caras sorrintes desexándome "bos días".
Isto sucédeme ás 9:30 da mañá, cando os rapaces xa teñen os seus libros de galego sobre o pupitre e están agardando a que comece a clase. De súpeto chega o mestre Marcos, un substituto da mestra de galego e educación física que está de baixa por embarazo. Este mestre leva con eles dende o día en que cheguei eu e fixemos unha boa amizade. O primeiro que fai é saudar á clase e de seguido pregunta se traen feitos o resumo que lles mandou rematar na casa e case todos levantan a man. Debido a que é a primeira vez que o fan, o mestre dalles unhas pautas a seguir e de paso leo eu en alto o resumo que fixen de modelo. Os alumnos escoitaban atentos e foronse dando de conta de como se pode estructurar e para o próximo día terán que traer feito outro resumo dun conto. A parte disto, pasaron ó libro de texto para traballar no tema das familias léxicas e o campo semántico. Ó finalizar esta clase tiñan relixión e continuaron vendo na biblioteca un film chamado "Kung Fu Panda" que comezaron a ver onte e foi como premio polo traballo que levan realizando dende comezo de curso nun portal intercultural feito con figuras de madeira e de plastilina que realmente é algo espectacular e do que mañán podrá disfrutar a conselleira de cultura, Ánxela Bugallo, que ven de visita ó colexio.
Tras esta hora, as 11:10 chegou a hora do recreo e a min gústame sair ó patio para ver como se divirten e relacionan os nenos. Tamén me serve para ver que os alumnos da miña clase se levan todos ben non só na aula, senón fóra dela sen que haxa ningún tipo de discriminación.
Ás 11:30 e tal e como dixo Elisabeth Vazquez Castro no seu comentario, teñen uns minutos de lectura que veñen dados polo "plan lector", só que neste colexio consta de 20 minutos e vai acompañado dunha música suave e instrumental. Este feito serve non só para que se relaxen do alboroto do recreo, senón tamén para mellorar a posterior concentración na hora de clase.
Ás 11:50 pois, tiñan coñecemento do medio co mestre tutor, Pardiñas. Un mestre ó que todos queren e respectan e o cal me deu clase cando eu estaba en 6º. A penas cambiou tanto fisicamente coma psicoloxicamente na súa forma de ser e de actuar como mestre. Sabe manexar moi ben unha clase non só cando estamos de boas, senón tamén cando se crea algún conflicto e sempre con moita sencillez e sobretodo con esa retranca típica galega que o fai un mestre diferente. Ademáis toca a gaita de maravilla e está feito todo un artista.
Falando da clase que tocaba, coñecemento do medio, o tema do día era o da dixestión e o aparello dixestivo. Explicou non só onde se encontra, senón tamén como funciona, as enfermidades que o poden danar e como prevelas. Faloulles tamén do dano que pode provocar o alcohol no organismo e das súas consecuencias.
Tras esta clase chega a hora de comer e hai dous turnos. O primeiro é para os alumnos e o segundo para os mestres e os alumnos de 5º ou 6º que serven no primeiro turno. Neste turno dos mestres é no que como eu por desexo da directora para que me relacione cos demáis mestres e escoite as súas experiencias, un feito que me axudará moito nun futuro espero que próximo.
Encántame charlar con eles e votarlle unhas risas. Dende logo, nunca imaxinei que os profesores fosen tan sociables.
Ás 14:30 había que voltar á clase e durante as 2 últimas horas que quedaban tiñan que facer un exame de matemáticas polo que levaban traballando dende principio de curso e dende que estou aquí funlles axudando e resolvendo dúbidas. Incluso cheguei a dar unha clase eu só a semana pasada traballando con exercicios e problemas que entrarían no exame.
Aquí remata este xoves, caloroso e agradable coma todos os días que aquí levo e que non esquecerei porque ó igual que para todos vós está a ser unha das mellores experiencias da miña vida. Espero que a todos vos vaia ben e que esta estadía de prácticas sirva para darvos forza para seguir adiante. A min dende logo... gústame.

Pérez Blanco, Francisco Luis

miércoles, 26 de noviembre de 2008

Hola a tod@s!!
Os voy a contar como son los días en mi clase y lo que hemos hecho hoy. Estoy en el colegio Pio XII(Santiago). No lo conocía de nada. Me tocó la clase de 6ºA y estoy encantada. Los niños y niñas son bastante buenos, aunque a veces son algo infantiles de más y traviesos. Cada uno con su personalidad la hace muy interesante: uno es muy nervioso,otro muy vago,otro muy trabajador,otro muy pícaro,etc.
Una vez a la semana hacemos una prueba de dictado. Ayer se la hice yo. Me gustó mucho poder participar de ese modo, porque aunque no les gustan los dictados y cada vez que hay uno dicen: ¡¡Noo,hoy no!! , cuando el profesor les dijo que lo haría yo se pusieron más contentos. Debe ser la novedad. También les pude corregir ejercicios y ayudar al profe a pasar las notas, que por cierto en conociemiento del medio en general sacan peores notas.
Todos los días suelen llevar deberes, excepto la víspera de exámenes y días festivos. Me parece muy bien,pues no se debe sobrecargarles. Los deberes los corregimos en clase, en voz alta o en el encerado, y tienen una libretea específica para ellos.
El profesor y yo solemos ir paseando por la clase para vigilar lo que hacen y por si tienen dudas. Nunca estamos sentados.
Hoy en concreto, fuimos de excursión al auditorio. Los niños se soltaron más que estando en clase, me hicieron preguntas como cuántos años tenía,cuanto tiempo había estudiado magisterio, en qué colegio había estudiado... Y ya antes de ir a la excursión , estando en clase, un niño me preguntó si tenía novio. Les tube que parar algo los pies, porque sino a saber que más me preguntaban.
Un niño se quería sentar conmigo en el autobús, pero al final fue con otra niña, y yo con una profesora.
Ya les estoy cogiendo cariño. Me va a costar despedirme de ellos. Y el otro día una niña me regaló una pincita.
Una vez en el auditorio, todos se portaron bastante bien. Además después tendrán que hacer un resumen y comentar algo sobre los personajes,el escenario...que ocupe sobre una hoja. He agregado un pequeño vídeo de la obra de teatro para que os podais hacer una idea. Trataba sobre Cristobal Colón.
A parte de esto, los profesores son todos muy majos. Mi profesor es muy agradable y estoy aprendiendo mucho con él. En realidad es un substituto, pero estará hasta enero, asique estaré con él todo el mes.
Bueno, pues esto es todo por hoy. Espero que sigais disfrutando de las prácticas todo lo que podais. Y ya os seguiré contando como me va.

Saludos!!


Lucía González López
brk383@hotmail.com

DÍA DE PRÁCTICAS

Hola a todos, espero que esta segunda semana de prácticas vos vaia tan ben coma a primeira, sen máis paso a contarvos cómo é un día na clase de 2ºB do CEIP Aguiño:
Entramos na aula ás nove da mañá e coma todos os días poñemos as caritas contentas correspondentes ó día anterior (quen se portou ben o día antes leva unha carita e quen consegue dez, leva premio).
No encerado que hai no fondo da aula, puxemos unha adiviña, antes de que chegaran os nenos, para que eles a acerten (a partir de hoxe vaise poñer todos os días).
Despois traballamos co libro de matemáticas facendo problemas de sumar e restar levando, que aínda lle costa un pouquiño, xa que fai pouco que empezaron.
A continuación facemos un tángram cada un en cartulina. Logo recortámolo e intentan facer eles un cadrado e varias figuras coas pezas do tángram. Así traballamos as formas xeométricas.
Logo facémoslle un pequeno "control" de escritura. Consiste en frases nas que todas as palabras está seguidas e eles teñen que separalas e escribir a frase correctamente; teñen bastante dificultade á hora de separar as palabras.
Os que van rematando o "control", len unha poesía en galego, despois cópiana no caderno e fan un debuxo dela. Ó rematar teñen que intentar aprendela de memoria e logo recitala. Como lles costa moito aprendela, copiámoslle a poesía incompleta nunha folla, para que eles poñan as palabras que faltan. Cando acaban esta tarefa collen un xogo e teñen xogo libre ata que todos os compañeiros rematen. Xa é hora do recreo.
Á volta do recreo teñen clase de relixión, e eu fun cunha das profesoras de pedagoxía terapéutica e coa de audición e linguaxe para que me explicasen como funcionaba a aula de educación especial e cal era o procedemento a seguir cando o titor informa sobre algún neno con necesidades específicas de apoio educativo.
Despois volvo á clase. Unha nena escribeu un conto durante o recreo e quíxollo ler en alto ós seus compañeiros.
A continuación fomos á aula de informática, onde cada neno ten o seu ordenador; estivemos traballando cun programiña que se chama MAREMATICAS e que está moi ben para traballar: sumas e restas levando e sen levar, series de sumas e restas...
E xa chegan as dúas da tarde, hora de marchar.
Estefanía Domínguez González

martes, 25 de noviembre de 2008

UN DIA EN CLASE DE 3º DE EDUCACIÓN PRIMARIA

Hoy me toca a mi contaros como ha sido mi día en el colegio.
La verdad, fue un día muy entretenido y divertido, como casi todos los días que llevo en el colegio.
Por la mañana tocó matemáticas. Primero corrección de ejercicios y después una prueba sobre el tema de las rectas y los ángulos. Más tarde, corrección de la misma. Fue mi primera evaluación. Por lo general los niños/as tuvieron muy buenas notas: notables y sobresalientes, pero hubo un niño que lo tendría suspenso, aún así, como no se trataba de un examen en si, le puse un 5,2 para que no se desanime, para que no le coja manía a la asignatura y vaya así progresando cada vez más. Creí que era lo más apropiado.
A la segunda hora hubo educación física. Los niños/as todos contentos se dirigen al gimnasio con el profesor y conmigo. Hoy tocó jugar al fútbol y al jockey, su deporte favorito.
Se escucha la sirena y el alumnado se dirige al aula para coger las chaquetas, los que iban al recreo y, para coger algún libro, libreta o estuche para los que iban a la biblioteca, ya que cuando llueve pueden estar allí.
Después del recreo, plan lector. Estuve leyendo los comentarios y no vi ninguno donde hablarais del plan lector. Para los que no sepan de que va se lo explico: se trata de que durante unos 30 minutos los niños/as lean en voz alta una lectura de un libro, cada día de la semana. Así pues, primero hicimos el plan lector en la clase de lengua española y, después de la lectura, explicación de lo que eran las oraciones y otras cuestiones. A continuación hicieron ejercicios.
Ya las 13:30h. Hora de comer.
Por la tarde, clase de conocimiento del medio. Estuvimos hablando del ciclo del agua, de los usos que tiene la misma, de los ríos… Y, hablando de los ríos, pasó algo graciosísimo: los niños/as tenían que nombrar ríos que conocieran de Galicia, y empezaron: río Miño, río Xallas, río Maroñas… y, como no se acordaban de más el profesor les dio una pista diciendo: río Tam--- y un niño, que estaba despistado, va y dice Tango. Entonces el profesor, los demás y yo nos reímos, no de él, sino de lo que dijo, ya que no tenía nada que ver con lo que estábamos hablando. Entonces el profesor le dijo, bromeando con él: si el tango y el pasodoble. jeje
Y, para finalizar el día, lengua gallega. Tenían que escribir una historia personal, una anécdota, un día en el colegio…, lo que quisieran, y después cada uno la tenía que leer en voz alta. Como no dio tiempo seguiremos mañana.
Bueno por lo que veo os va a todos relativamente bien y espero que siga siendo así.
Yo estoy muy contenta, no sólo con los alumnos/as, sino también con los profesores en general, que por lo que veo alguno no tiene la misma suerte y no les dejan acudir a sus clases.
¡Bueno pasarlo bien!

Elisabeth Vázquez Castro

lunes, 24 de noviembre de 2008

Energía inagotable


Después de llevar 5 días de practicas, estoy sorprendida de muy gratamente, de “mis niños” de su gran energía y mis enormes ganas por aprender cada día un poco más.

Las practicas las realizo en el colegio Compañía de Maria, mi curso es 2º de ED. Primaria, y estoy con la misma profesora que me dio a mi en este curso hace ya unos cuantos años.

Hoy ha sido un día para mi clase, ya que ha venido un chica para realizar un estudio para la facultad de pedagogía, así que en lugar de leer como hacemos todas las mañanas a primera hora, hoy se separaron para hacer la actividad que se proponía, la cual era individual, y estaba basada en compresión lectora, realización de ejercicios y lectura individualizada de determinadas palabras. Después de hacer un introducción a los niños se les veía un poco abrumados, en tensión y unas palabras de calma por parte de mi profesora hicieron que todo estuviese más tranquilo, terminado el ejercicio de lectura, fueron llamados individualmente para realizar otra actividad. Mientras tanto los demás nos quedamos terminando unos ejercicios de cálculo (sumas y restas), y yo ayudando en la actividad de comprender a cada uno de ellos e intentando que poco a poco lo hicieran ellos solos…pero es una tarea difícil porque están continuamente llamándote y rogando que les ayudes…

Poco a poco va pasando la mañana y de pronto…alegría recreo….cuando les fui a recoger para volver a subir a clase me encontré con casi de todo, botones de mandilones arrancándoos (misteriosamente era inexplicable y nadie tenia la culpa) un par de caídas que habían terminado algún que otro rascasazo pero son unos niños muy valientes y como sino pasara nada.

Una vez en clase como la profesora no había llegado estuve hablando con ellos del asunto de los botones arrancados, intentado explicarles que hay que tener cuidado, que no se puede andar a golpes y empujones, y que no estábamos haciendo un juicio buscando un culpable sino que era importante que comprendieran que así no se arreglan las cosas. Después de un segundo de silencio un millón de manos levantadas contando sus anécdotas sobre mandilones rotos, caídas y demás. Una vez entrada la profesora en clase se pronuncio un palabra maldita para mi desconocida hasta entonces DICTADO… ese coro diciendo ¡oooooooohhhhhhhhhh, no, no dictado no! Pero resignadamente poco a poco comenzaron a coger las hojas y comenzó. Silencio absoluto mientras la profesora dictaba a excepción de algún me perdí, o voy atrasado. Cuando se termino el dictado toco corregir, y entonces comprendí porque lo odiaban tanto, el que tuviera muchas faltas debía copiar de nuevo el dictado o sino aquellas palabras que tuviera mal. Y por fin después de corregir y copiar muchas palabras llego la hora de comer.

Cuando llegue por la tarde había hablado con la profesora de poner al día a un niña que necesita clase de refuerzo porque va un poco mas atrasada y tiene alguna dificultad en el aprendizaje, así que mientras los demás niños comenzaban con unas actividades de plástica y otros terminaban las copias del dictado yo me dedique a hacer sumas, restas y alguna actividad de escritura con ellas. No he avanzado mucho sinceramente, pero le dije a mi profesora que no iba a dejar de luchar para que alcanzara al resto por lo menos hasta que fuera no iba necesitar ir a refuerzo mientras yo estuviera allí. Espero poder conseguirlo….

Ya os contaré como ha terminado mi reto.

Espero que todo estéis disfrutando tanto como yo.

Catalina Pena Mallón

Primeria semana!

Hola a todos! Vexo que estades todos moi contentos e ilusionados, e alegrome moitos porque amin occorreme exactamente o mesmo!! Tan só levamos unha semana e síntome moi a gusto na escola, tanto cos mestres coma cos nenos! A verdad que me acolleron moi ben e axúdanme moito!!

Estou nunca clase de 2º con 28 nenos, e a pesar de que son bastantes o mestre sabe coordinar e controlar a clase estupendamente! Son moi bos e moi cariñosos e fanme moitos regalos!jeje

A pesar de que aínda estamos comezando, xa se aprenden moitas cousas e tamén se aprende a controlar certas situacións! Estou moi contenta porque estou aprendendo e ó mesmo tempo disfrutando!!

Sen máis… próxima vez subirei algunhas fotos xa que por agora ainda non as saquei..

Ah! Alguén pode decirme cando será a próxima titoría na facultade porfavor??Gracias!

Un saúdo e disfrutade da experiencia….

Miriam Ruso

domingo, 23 de noviembre de 2008

Mi primera semana de prácticas.


¡Hola a todos! Ya he podido comprobar que la gran mayoría, por no decir todos, estais encantados con el centro y la clase que os han asignado. Y como os podeis imaginar... ¡ a mí me ha pasado igual!
Me concedieron las prácticas en el que fue mi colegio y me dieron el curso de segundo en la calse A. He tenido mucha suerte con las profesoras en general, ya que se están portando fenomenal conmigoy, en concreto, con la profesora titular de mis prácticas, pues es una chica encantadora que me deja colaborar y con la que, además, estoy aprendiendo muchísimas cosas.
En cuanto a los 25 alumnos... ¡qué decir! Desde el primer día se mostraron ilusionados y, sobre todo, intrigados al tenerme allí con ellos. Y, a lo largo de la semana, ya recibí algún que otro abrazo y dibujo; además de un sin fin de preguntas.
La verdad es que he comenzado fuerte pues, justo esta semana, hemos iniciado un proyecto: el "Proyecto Semente", en el que los alumnos tendrán que crear una cooperativay, de esta forma, podrán llevar a la práctica los conocimoentos adquiridos a lo largo del curso.
También hemos festejado el Día Universal de los derechos de la infancia, tratando el tema de los derechos de los niñosy construyendo una escuela con las cosas que a ellos mismos les parecían indispensables. Además, hemos estado preparando unas cuantas canciones y un baile que representaremos este lunes en el Magosto de infantil.
Pues así ha sido comienzo de mis prácticas escolares y espero que continúen por este camino. Lo cual, os iré contando a través del blog.
¡Mucha suerte de nuevo esta semana!
Mª Inés García Campos